ikbeniemand
Soms ben ik iemand. Soms ben ik niemand.

 

Soms ben ik iemand
dan kan ik de hele wereld aan
dan straal ik
en hou ik van mij

Soms ben ik niemand
dan trek ik me terug
ben ik stil
en kleurt mijn wereld grijs

Soms ben ik iemand
en mag ik er zijn
Soms ben ik niemand
omdat niemand mij ziet

Soms ben ik iemand

en

Soms ben ik niemand

Soms ben ik iemand. Soms ben ik niemand.
_

Ik schrijf over mezelf.
Over jou.
Over niemand in het bijzonder.

Ik ben gelukkig, ik ben bang.
Ik ben onzeker, toch is de wereld van mij.
Ik daag uit, ik keer in mezelf.

Maar altijd is er die drang om te delen.
Woorden op papier helpen mij te zeggen wat ik niet kan zeggen.


Momenteel ben ik nog bezig om deze webiste vorm te geven en te vullen. Wil je iets met me delen, misschien vind je herkenning.
Ik vind het leuk als je een reactie plaatst.
Kom gerust later nog eens terug, ik zal voor nieuwe letters, woorden en zinnen zorgen. 

Wil je een tekst van mij gebruiken? Dat mag. Ik deel graag, dus laat me even weten waar je met mijn gedachten naar toe gaat.

Reacties

Smaug op 12-06-2014 22:01

Heilig!

Laatste artikelen

Ter gedachtenis aan…

Milou, 6 jaar. Martine, 17 jaar. Bas, 24 jaar. Marijke, 43 jaar en alle anderen…

 

Voorgedragen tijdens de Samenloop voor Hoop in Surhuisterveen op 21 juni 2013.

Opgedragen op de eerste deelnemersdag van Alpe d’HuZes op zaterdag 16 november 2013 aan Stefan, Kim en Isa.

 

 

Ik mis je zo veel…

 

Ik mis je zo veel …

in de simpele dingen

jouw lach was de mijne

samen pret, samen zingen

 

Ik mis je zo veel…

als ik kijk naar je zusje

ze lijkt zo op jou

 altijd in voor een kusje

 

Ik mis je zo veel…

als de dagen soms lang zijn

de wereld draait door

en ik voel zo veel pijn

 

Ik mis je zo veel…

in muziek, in je woorden

kon ik maar terug

toen ‘k jouw stilte nog hoorde

 

Ik mis je zo veel…

als ik ’s nachts wakker ben

de pikzwarte nacht

waar ik slecht aan wen

 

Ik mis je zo veel…

als de zon me verwarmt

als samen alleen is

jij me niet meer omarmt

 

Ik mis je zo veel…

als ik fiets op jouw berg

hier hadden we samen…

ik mis je zo erg

 

Ik mis je zo veel …

als iedereen praat

over ‘het krijgt wel een plekje’

dat ‘missen wel overgaat’

 

Ik mis je zo veel…

in alles, in klein en in groot,

ik mis zo je liefde

je bent soms zo dood

  

Maar ik mis je zo niet…

als ik kijk naar je broer

dezelfde ogen, deugniet en stoer

 

Ik mis je zo niet…

als ik voel in mijn hart

je bent zo dicht bij me, we blijven één, nooit apart

 

Ik mis je zo niet…

als ik denk aan je lach

jij geeft me kracht, bent er iedere dag

 

Ik mis je zo niet…

als je vuur in me brandt

als jij soms dichtbij, aan de overkant

 

Ik mis je zo niet…

als je vader zo kijkt

ik zie onze dochter die zo op hem lijkt

 

Ik mis je zo niet…

want je bent in de wind

je geeft soms een duwtje als ik iets moeilijk vind

 

Ik mis je zo niet…

als ik kijk naar die ster

je bent zo dichtbij me, ook al ben je zo ver

 

Ik mis je zo niet…

als ik huil van geluk

om toen en om nu, de dag die ik pluk

 

Ik mis je zo niet…

Want je blijft altijd hier…

Ik mis je zo veel…

Als ik het leven vier…

Reacties (3)

Dinsdag, trein van 8.00 uur

Je vingers tekenen een gedachtenwereld op het raam
vier mensen volgen zwijgend je vinger
en je stopt je bewegingen abrupt
als je onze ogen in je rug voelt.

Aan het eind van de reis
staan al je gedachten toch op het raam
stoere kreten,
een schreeuw om aandacht.

Reacties

Lachen
naar een vreemde.
Een reactie...
Al verder lopend
besef ik
dat 'ie lachte
naar mij.

Reacties (3)

Aan de overkant zie ik je lopen.

Je valt op, je neuriet een bekend wijsje.

Je loopt rechtop, hoofd omhoog,

schouders naar achter, borsten vooruit.

Lees meer...   (5 reacties)

Open boek

Van A tot Z

Punten en komma’s op de juiste plaats

Geordend, gestructureerd en lekker leesbaar

Lees maar

 

Lees meer...   (1 reactie)

Ik ken Sjakkie vanaf juni 2008. Afgelopen juni was het lange tijd onzeker of de oncoloog toestemming zou geven of Sjakkie naar Frankrijk af mocht reizen. Ze mocht en op woensdag, tijdens Alpe d'Zus, liep Sjakkie samen met haar vriendinnen en lotgenoten de berg op. Soms is één beklimming vele malen mooier dan zes beklimmingen...

 

Stoer.

Levensgenieter.

Jij verdient zó een morgen…

Maar hoeveel morgens krijg jij nog?

 

Je vraagt nooit veel.

Alleen nog een paar verjaardagen.

Je eigen verjaardag.

En wat lentedagen.

De zon op je gezicht.

 

Je kreeg je eigen verjaardag.

En de lentezon als warm cadeau.

En heel veel lentebloemen,

Van mensen die van jou houden.

 

Stoer.

Levensgenieter.

Jij verdient zó een morgen…

Maar hoeveel morgens krijg je nog?

 

Je levenslust oneindig groot.

Je hang naar het leven blijkt iedere keer sterker dan de dood.

Nooit klagen.

Wel realistisch delen.

Je bezoekjes aan je oncoman.

Altijd positief.

Hoe slecht het nieuws ook was.

 

Stoer.

Levensgenieter.

Jij verdient zó een morgen.

Maar hoeveel morgens krijg jij nog?

 

Je zit bij mij verankerd in gisteren.

In twee weken geleden, in vorig jaar juni, in zes jaar Alpe d’HuZes.

In alle knuffels op onze berg of waar dan ook.

Ik gun je zo veel meer dan duizend morgens…

 

Ik draag je straks op onze berg met me mee.

Jij en ik.

Wwe gaan genieten.

In iedere bocht.

Genieten van het uitzicht.

En van de herinneringen.

 

Stoere levensgenieter.

Ik leef alle morgens voor jou….

Reacties (4)

Ik denk aan mijn vader

En dat hij me zo alleen kon laten

Weinig aandacht

Waarom kon hij niet met me praten

Lees meer...   (1 reactie)

Er zijn nog zoveel woorden 

Die tollen door m’n hoofd

Niet meer te negeren

ik was te lang verdoofd

Lees meer...   (1 reactie)